یک شعر جدید از خودم ( دوستانی که دو وبلاگ قبلی من را خوانده بودند با شعر هایم آشنایی دارند ) :

سلام خاطره های نیامده

این داستان که من می گویم

چشم هات را روشن تر از همیشه می کند !

و روز هایی که نیامد را

دوباره ورق میزند

اینجا کسی از دور

اندهناک به نظر میرسد

و نزدیک که می شوی

. در رنج غرق شده است !
کسی در این شب ها

کابوس هایش را

برای مردی که خواب است

دیکته می کند

. و دفتر خاطراتش را

آنچنان که دوست می داشت بگذرد

. دروغ می نویسد . !

و من تنها چند سطر شده ام

که با نقطه ای

نا تمام ماند

اشک هام را

در قاب چشم هایم

. خاک کردم .

و چند قطره را که زنده ماندند

روی گذشته پاشیدم .

من از خودم به دنیا آمدم

و از مادرم

چند تکه از من بر جای ماند

و من

سال هاست

که در دستان تو حلول کرده ام

مردی را زاییدم

که آفتاب هم ندیدش

و این نشانی نال هیچ خانه ای نبود !

درست مثل پدر

که هیچ

بچه ای نداشت

های خاطره های نیامده

صبر کن !

اینجا هنوز هیچکس

بر من اسمی نگذاشته

و من هنوز هم

شناسنامه ای ندارم .

نظر ندید وجدانتون شب کابوس می بینه !!!