شعر زمستون ، تصنیفی از زنده یاد افشین مقدم .

پیشکش به تمام آن ها که زمستانشان به رنگ زمستان های من است :

زمستون ،

تن عریون باغچه

چون بیابون .

درخت ها

با پاهای برهنه

زیر بارون

نمیدونی تو که عاشق نبودی

چه سخته مرگ گل برای گلدون

گل و گلدون چه شب ها نشستن بی بهانه

واسه هم قصه گفتن عاشقانه

چه تلخه ، چه تلخه

باید تنها بمونه قلب گلدون

مثل من که بی تو نشستم زیر بارون زمستون

زمستون

برای تو قشنگه پشت شیشه

بهاره ، زمستون ها

برای تو همیشه

تو مثل من زمستونی نداری

که باشه لحظه چشم انتظاری

گلدون ، خالی ندیدی

نشسته زیر بارون

گل های کاغذی داریم تو گلدون

تو عاشق ، نبودی

ببینی تلخ روز های جدایی .

چه سخته ، چه سخته

بشینم بی تو با چشم ها گریون

لطفا نظر بدهید ،